List do Mamy

Gdzie jesteś, Mamo? Gdzie Twe ramiona,
W których od dziecka tak chętnie się chowam?
Kocham Twój uśmiech - ten ciepły, radosny:
- Jest równie piękny, jak przebudzenie wiosny!
Twoje oczy, co zmarszczki dziś okalają:
- Te kreski-kreseczki uroku Ci dodają.
I posrebrzone włosy, które chcesz ukryć
Poprawiają nastrój, gdy dzień jest ponury.
Gdzie jesteś, Mamo? Wyfrunęłam z domu,
Lecz tak naprawdę - choć nie powiem nikomu -
Częścią serca i duszy przy Tobie zostałam,
Choć może jeszcze tego nie okazałam.

Na dobranoc

Słońce już zniknęło za horyzontem,
Ptaki swą codzienną pieśń skończyły.
Zatarła się granica pomiędzy morzem a lądem,
Otaczające nas zwierzęta we śnie się pogrążyły.
Zapal świecę, mój Luby, podaj mi dłoń,
Niech nie rozprasza nas zegara bicie.
Chcę jeszcze raz spojrzeć w Twych oczu toń,
Usłyszeć to, o czym myślisz skrycie.
Niech ten czas, co marzenia z koszmarami plącze
Zamieni się w sekundy zrozumienia i miłości.
Zabiorę strach i troski, dłonie nasze złączę,
Poczekam, aż na Twych ustach uśmiech zagości.
Lecz gdy północ wybije - zgaśnie świecy płomień,
Twe ciało zmęczone w puch się otuli,
Byś w marzeniach przeniósł się do tych wspomnień,
Po których człowiek szczęśliwy się budzi.