Znajdę Cię, mój luby

Dziś pójdę do Ciebie, ku słońcu będę podążać.

Znajdę Cię, mój luby, choćbyś w przestworzach

Zbudował mur. Gdziekolwiek teraz jesteś,

Znajdę Cię, podążając za drżącym sercem:

Pójdę doliną, pójdę przez rzeki i przedrę przez ciernie,

Za przysięgą złożoną Tobie będę podążać wiernie.

Tu, gdzie teraz jestem, słońce już nie wschodzi,

Ptaki zamarły, liście z drzew opadły... Niczym w nicości,

Bez wiary i nadziei, nie mogąc złapać oddechu,

Pragnę opuścić to miejsce na zawsze, w pośpiechu.

Jak daleka droga mnie czeka, by Cię odnaleźć

I w Twoich bezpiecznych ramionach się znaleźć?

Poszłam doliną, gdzie przyroda w sen zapadła,

Przeszłam przez rzekę, która była martwa.

Dotarłam nad urwisko, gdzie wiatr dął groźnie:

Spojrzałam w górę i ruszyłam przed siebie ostrożnie

Po schodach z puchu chmur, co przypłynęły z oddali,

Byśmy w swoje ramiona już na zawsze wpadli.

Leżąc na miękkim obłoku, co w skórę łaskotał,

Wyszeptałam Ci do ucha, jak bardzo Cię kocham.

Tyś mą dłoń w swą pochwycił, moja Miłości

I rzekłeś, że chcesz ze mną dożyć starości.

Wyznałam Ci, że me życie dopiero sensu nabrało,

Gdy życie dwóch istnień jednym się stało.